Florence - Italië

Ik zit op mijn bank. Vorige week zat ik nog in Italië. Beetje spijtig, want Italië was leuk, en 10 dagen lijkt in retrospect amper genoeg te zijn geweest. Hoe comfortabel ik ook ben neergestreken onder mijn dekentje, met een hond op schoot en met Spotify aan op de achtergrond had ik nu nog liever in Italië gezeten. Want wat is dat vakantiegevoel toch heerlijk om te hebben. Je hoeft niets, maar je kan alles. Je geniet. Alles is puur. Alles is fijn. De wereld is rooskleurig. En dat heerlijke gevoel van rond reizen mis ik nu al weer.

Zoals je al snapt: ik heb intens genoten van mijn reisje naar Italië. Ja ik was alleen. Maar dat was voor mij geen reden om niet te gaan. Terwijl ik in Italië pizza at, of wijn dronk of rond wandelde in de steden die ik bezocht heb ik lang nagedacht over wat ik zou schrijven over Italië op Liever op Reis. Want ja; het was helemaal fantastisch, maar ik heb weinig zin om TripAdvisor uit te hangen en jullie te moeten vertellen wat je écht moet doen in Rome e.d.. Want wees eerlijk – dat weten we allemaal wel toch?

Maar alsnog heb ik 10 dagen in het zonnige (lees: semi-zonnige) Italië gespendeerd. En dat zijn wel wat woorden waard. Dus vandaag geen TripAdvisor teksten van mij – maar een kleine traveldiary van waar ik uit heb gehangen in Italië.

Pisa Italië

Pisa

Pisa is zo’n stad in Italië die echt íedereen kent. Of nee, dat zeg ik fout. Iedereen kent de toren van Pisa – weinig mensen kennen Pisa. Reden? Pisa zelf is niet zo heel bijzonder. Het is een studentenstad, je kan er pizza eten en oh, ze hebben een Zara. Maar erg kenmerkend is het centrum niet. De meeste toeristen komen dus naar de toren van Pisa en slaan Pisa over. Iets wat ik ,voor ik zelf ging, erg frustrerend vond, maar nu eigenlijk wel snap dus. Sorry Pisa.

Hoe dan ook, ik heb me uren vermaakt bij de toren van Pisa. En ik ben de toren niet eens op gegaan, kan je nagaan. Van te voren had ik me voorgenomen om de mensen te tellen die de ‘stomme toeristen selfie’ uit hun mouw schudde maar kon ik dit in mijn eentje amper bijhouden en heb ik er dus gewoon lekker naar gekeken. Was nog bijna verleid om zelf mee te doen aan de gekte maar helaas kon ik dus niemand vinden die een beetje geduldig genoeg leek om mij ook een persoonlijk ‘hee! ik was ook in Pisa’ kiekje te gunnen, dus dat heb ik aan me voorbij laten gaan.

Florence - ItaliëFlorence - Italië

Florence 

Florence was heerlijk. Ik heb me er vier dagen lang fantastisch geamuseerd. In Florence/Firenze enzovoort, was het druk, regende het en mocht ik telkens wanneer ik een wijntje wilde 7 euro aftikken. Maar eenmaal geaccepteerd (zoals mijn zus altijd zegt: je bent een piramide; het glijdt van je af) heb ik me dus echt goed vermaakt in Florence. Florence is gewoon mooi. En ik heb me echt verbaasd hoe belachelijk veel je er kan doen. Ik heb David ontmoet (ja, dé David), naar schilderijen gestaard uit de renaissance, over bruggetjes gelopen en uitzichtjes bekeken, belachelijk veel pizza en pasta naar binnen geslobberd, stiekem een beetje gewinkeld en genoten van alle stappen die ik zette.

In het weekend dat ik Florence bezocht was ook de marathon in de stad. Schaamteloos heb ik welgeteld twee uur aan de finish gestaan en geklapt, gezwaaid en gehigh-fived met renners die in dozijnen over de eindstreep kwamen. Ook zoiets leuks – noem me gek, maar wat heerlijk om dat geluk op hun gezicht te zien.

Al met al is dit een stad waar ik zó weer naar terug zou gaan – want voor mijn gevoel heb ik nog niet eens de helft van de stad gezien. Kan je nagaan.

Siena - Italië
Siena - Italië

Siena - Italië

Siena

Vanuit Florence ben ik één dagje op bezoek geweest in Siena. Iedereen zei dat ik dat moest doen, dus braaf heb ik de meningen gevolgd. Om te beginnen is de busreis naar Siena al een attractie op zich (toen ik eenmaal dat busstation gevonden had, dan). Vanaf de snelweg (of net wat) krijg je al een heerlijke indruk van Toscane en rij je met gemak langs wijngaarden, bergen en spot je kleine lieve dorpjes met kleine lieve kerkjes. En dan kom je bij Siena aan: opper-klein lief dorpje met het opperkerkje.

Siena is ultiem schattig, lief, leuk en klein. En ik ben (ondanks de regen, weer) godsgruwelijk dankbaar dat ik besloten heb om Siena buiten hoogseizoen te bezoeken. Nou heb ik dus vrij weinig vergelijkingsmateriaal – maar ik kan me zo voorstellen dat Siena in hoogseizoen pure chaos is met hordes toeristen en ‘volg de vlag’-situaties. Voor mijn gevoel heb ik Siena nu écht gezien. Lief, rustig, klein, schattig en vooral: héul erg mooi.

Bologna Italië
Bologna Italië

Bologna - Italië

Bologna

Bologna is favoriet. Ik kan het niet perse onder woorden brengen, maar grappig is dat bijna iedereen die ik spreek Bologna ook als favoriet heeft bekroond – maar niemand dus écht onder woorden kan brengen waarom. Dus ik ga mijn best doen.

Bologna is geen grote stad, met veel highlights of veel dingen die je moet doen of zien. Bologna is een stad waar je Italië ontdekt – met veel lekker eten, grote markten en ontzettend veel specialiteitenwinkeltjes waar je pasta, pesto en kazen kunt kopen tot je een ons weegt. Het zal in het hoogseizoen vast anders zijn, maar ik heb hier ook weinig toeristen gespot. Iets hierdoor aan die sfeer in Bologna voelde zó ontzettend authentiek dat je je 100% in Italië waant. Wat leuk is, want tadaa, je zit in hartje Italië.

In Bologna had ik makkelijk een week kunnen zitten. Letterlijk. Gewoon zitten. En mensen kijken. Beetje eten. Beetje meer eten. Zou een leuk weekje zijn.

Rome - Italië

Rome - Italië
Rome - Italië

Rome - Italië

 Rome

Ja en toen gingen we naar Rome. De hoofdstad. Waar het allemaal te doen is. Honderdduizend dingen die je moet beleven en zien – op iedere hoek een pilaar, standbeeld, fontein, gedenkbeeld, Romeins geschiedenisding of museum. Of de Paus. Ofzo. Rome is een fantastische stad voor iedereen die ook maar een beetje van geschiedenis houdt – of überhaupt heeft opgelet op de middelbare school.

Maar serieus – Rome what happened? Tien jaar geleden bezocht ik deze stad voor de eerste keer, samen met mijn moeder. We hadden een hotelletje om de hoek van de Trevi fontein, maar dan ook echt letterlijk om de hoek: vanaf onze hotelkamer hoorden we het water stromen. En op geen enkel moment dat we rond de Trevi fontein hingen heb ik me bedacht dat het druk was. Maar deze keer? Een festival was er niets bij.

Uit frustratie van de pure drukte, die trouwens niet alleen bij de Trevi fontein te vinden was, heb ik het maar even gegoogled: Rome krijgt bezoek van zo’n 12 miljoen toeristen per jaar. En ze razen je voorbij: met selfiesticks, op Segways, met georganiseerde fietstochten (lijkt me nog steeds echt niet handig in die drukte, trouwens) en achter de paarse paraplu’s aan.

En ja, I know, ik ben zelf ook een dikke vette toerist die even een selfie wil met de Trevi fontein, of met het Colosseum, maar die drukte? Niets voor mij. Nou had ik gelukkig alle highlights die ik wou zien de vorige keer al gezien en hoefde ik dus niet perse in de rij voor het Vaticaan of de Sixtijnse kapel of noem het maar op en heb ik me vooral afgezonderd. Op zoek naar nog meer pizza, naar de minder drukke straatjes en vooral naar lekkere koffie en zitjes om al die toeristen voorbij te zien sloffen.

Ook leuk. Dikke prima.

Maar jongens als ik jullie een tip mag geven dan zou het zijn: ga nooit naar Rome in hartje hoogseizoen. Gegarandeerd dat het erger is dan ik heb meegemaakt – en daar word je gewoon niet vrolijk van.

Rome - Italië